„Julieta” Almadovara i ćwiczenia ze świadomego oglądania filmu

25 lipca 2016 


Przede wszystkim obserwujesz swoje emocje: zwracasz uwagę na to, z którym bohaterem się identyfikujesz, kto wzbudza w tobie negatywne uczucia i jaki wątek przykuwa uwagę. A może jakiejś sceny nie byłaś w stanie znieść? Potem zadajesz sobie kilka pytań. Na tym w skrócie polega autoterapia filmem. Opracowała Martyna Harland


„Julieta” Pedro Almodovara

Po seansie zastanów się:
W jaki sposób dwa tragiczne rozstania, rezultat przypadku i pecha, naznaczyły życie Juliety? Co o tym myślisz?
Czy wierzysz w miłość? Dlaczego tak/nie?
Z kim utożsamiasz się w filmie, do kogo jest ci bliżej – do matki czy córki? Dlaczego?
Jakie emocje czułaś w trakcie filmu? Która scena szczególnie cię poruszyła i dlaczego?
Jaką rolę w tym filmie pełni poczucie winy głównej bohaterki? Czy sobie z nim radzi?
Czy wybaczanie i czerpanie nauki z własnych błędów jest trudne? Dlaczego?

Pedro Almodóvar twierdzi, że twórczość Alice Munro (scenariusz filmu powstał na kanwie jej opowiadań) przemówiła do niego przede wszystkim dlatego, że w głębi serca on też uważa się za – jak to określa – „kurę domową”. Reżyser zresztą od lat znakomicie pokazuje emocjonalność i problemy współczesnych kobiet.

julieta-large_trans++gsaO8O78rhmZrDxTlQBjdLdu0TL-Cg_AMOUqySXmFgU

„Przypadek” Krzysztofa Kieślowskiego

Po seansie zadaj sobie pytania :
Która scena szczególnie cię poruszyła i dlaczego? Jakie wątki, tematy poruszone w filmie do ciebie przemawiają?
Jaki jest główny bohater filmu – Witek? Jakie ma cechy charakteru? Jak formułuje swój dylemat (jaki ma problem)?
Jakie wartości są dla niego najważniejsze?
Jak postąpiłabyś na jego miejscu (np. znając swoje cechy charakteru)? W której z trzech przedstawionych sytuacji czułabyś się najlepiej?
Która z trzech wersji wydarzeń jest ci najbliższa? Czy życie Witka jest konsekwencją świadomego wyboru, przypadku czy przeznaczenia? Czy można rozdzielić te trzy aspekty? Jak to wygląda w twoim życiu? Co myślisz o idei przeznaczenia – czy mamy wpływ na swoje życie i w jakim stopniu?
„Nic nie musisz” – mówi ojciec do Witka. Jak byś zinterpretowała te słowa i odniosła je do siebie?
Jakie wnioski możesz wyciągnąć dla siebie? Czego nowego dowiedziałaś się o życiu lub o sobie? Czy ten film zmienił coś w tobie, jeśli tak to co (poglądy, uczucia)?
Jakie emocje czułaś zaraz po zakończeniu filmu? W trzeciej wersji wydarzeń Witek jest najmniej związany z ideologią, za to najbardziej szczęśliwy. Jak podoba ci się zakończenie filmu? Czy coś byś w nim zmieniła?

W ramach cyklu „I Bóg stworzył aktora” na Festiwalu Dwa Brzegi będzie można zobaczyć retrospektywę Bogusława Lindy, w tym właśnie „Przypadek”, ale też inne filmy z jego udziałem, jak „Gorączka” czy „Kobieta samotna” Agnieszki Holland

11przypadek

Źródło: magazyn Sens, sierpień 2016 rok

mail.google.com

 

Komentarze

komentarzy









Zobacz także

Grażyna Torbicka: Ufam ale…
Grażyna Torbicka: Ufam ale…
15 października 2017 
Męska filmoterapia
Męska filmoterapia
26 sierpnia 2017 



Czytaj więcej
Filmoterapia z Grażyną Torbicką Kino kocha, ale nie szuka w nim relaksu. Woli filmy, które uwierają, elektryzują, otwierają oczy na światy, o których...