„Julieta” Almadovara i ćwiczenia ze świadomego oglądania filmu

25 lipca 2016 


Przede wszystkim obserwujesz swoje emocje: zwracasz uwagę na to, z którym bohaterem się identyfikujesz, kto wzbudza w tobie negatywne uczucia i jaki wątek przykuwa uwagę. A może jakiejś sceny nie byłaś w stanie znieść? Potem zadajesz sobie kilka pytań. Na tym w skrócie polega autoterapia filmem. Opracowała Martyna Harland


„Julieta” Pedro Almodovara

Po seansie zastanów się:
W jaki sposób dwa tragiczne rozstania, rezultat przypadku i pecha, naznaczyły życie Juliety? Co o tym myślisz?
Czy wierzysz w miłość? Dlaczego tak/nie?
Z kim utożsamiasz się w filmie, do kogo jest ci bliżej – do matki czy córki? Dlaczego?
Jakie emocje czułaś w trakcie filmu? Która scena szczególnie cię poruszyła i dlaczego?
Jaką rolę w tym filmie pełni poczucie winy głównej bohaterki? Czy sobie z nim radzi?
Czy wybaczanie i czerpanie nauki z własnych błędów jest trudne? Dlaczego?

Pedro Almodóvar twierdzi, że twórczość Alice Munro (scenariusz filmu powstał na kanwie jej opowiadań) przemówiła do niego przede wszystkim dlatego, że w głębi serca on też uważa się za – jak to określa – „kurę domową”. Reżyser zresztą od lat znakomicie pokazuje emocjonalność i problemy współczesnych kobiet.

julieta-large_trans++gsaO8O78rhmZrDxTlQBjdLdu0TL-Cg_AMOUqySXmFgU

„Przypadek” Krzysztofa Kieślowskiego

Po seansie zadaj sobie pytania :
Która scena szczególnie cię poruszyła i dlaczego? Jakie wątki, tematy poruszone w filmie do ciebie przemawiają?
Jaki jest główny bohater filmu – Witek? Jakie ma cechy charakteru? Jak formułuje swój dylemat (jaki ma problem)?
Jakie wartości są dla niego najważniejsze?
Jak postąpiłabyś na jego miejscu (np. znając swoje cechy charakteru)? W której z trzech przedstawionych sytuacji czułabyś się najlepiej?
Która z trzech wersji wydarzeń jest ci najbliższa? Czy życie Witka jest konsekwencją świadomego wyboru, przypadku czy przeznaczenia? Czy można rozdzielić te trzy aspekty? Jak to wygląda w twoim życiu? Co myślisz o idei przeznaczenia – czy mamy wpływ na swoje życie i w jakim stopniu?
„Nic nie musisz” – mówi ojciec do Witka. Jak byś zinterpretowała te słowa i odniosła je do siebie?
Jakie wnioski możesz wyciągnąć dla siebie? Czego nowego dowiedziałaś się o życiu lub o sobie? Czy ten film zmienił coś w tobie, jeśli tak to co (poglądy, uczucia)?
Jakie emocje czułaś zaraz po zakończeniu filmu? W trzeciej wersji wydarzeń Witek jest najmniej związany z ideologią, za to najbardziej szczęśliwy. Jak podoba ci się zakończenie filmu? Czy coś byś w nim zmieniła?

W ramach cyklu „I Bóg stworzył aktora” na Festiwalu Dwa Brzegi będzie można zobaczyć retrospektywę Bogusława Lindy, w tym właśnie „Przypadek”, ale też inne filmy z jego udziałem, jak „Gorączka” czy „Kobieta samotna” Agnieszki Holland

11przypadek

Źródło: magazyn Sens, sierpień 2016 rok

mail.google.com

 

Komentarze

komentarzy









Zobacz także

Zawstydzająco bezwstydni
Zawstydzająco bezwstydni
29 listopada 2018 
Premierowy pokaz „Sofii”
Premierowy pokaz „Sofii”
15 listopada 2018 
Filmoterapia dla nauczycieli
Filmoterapia dla nauczycieli
15 listopada 2018 



Czytaj więcej
Filmoterapia z Grażyną Torbicką Kino kocha, ale nie szuka w nim relaksu. Woli filmy, które uwierają, elektryzują, otwierają oczy na światy, o których...